“Je rolt er eigenlijk in” – het verhaal van Eelco en Tonette

Soms begint pleegzorg niet met een groot besluit, maar met een klein moment. Voor Eelco en Tonette was dat een informatieavond waar ze eigenlijk nog twijfelend voor de deur stonden: “Gaan we wel naar binnen?’’ Maar ze gingen. En achteraf gezien was dat het begin van iets wat hun leven op een waardevolle manier zou veranderen.

Een stap die goed voelde

Zoals bij veel pleegouders begon het niet direct met pleegzorg. Eelco en Tonette wilden graag kinderen, maar dat liep helaas anders. Tegelijkertijd bleef het gevoel dat ze iets wilden betekenen voor een ander terugkomen.

Tonette: “Op een gegeven moment zagen we pleegzorg steeds vaker terug. In folders, oproepen en artikelen. Het kwam eigenlijk steeds op ons pad.”

Een informatiefolder gaf uiteindelijk de doorslag om naar een informatieavond te gaan. Maar dat ging niet zonder twijfel: “Zelfs toen we voor de deur stonden dachten we nog: zullen we weggaan? We wilden graag iets betekenen, maar wisten ook dat het een grote impact zou hebben op ons leven."

Die avond hoorden ze ook voor het eerst dat er weekend- en vakantiepleegzorg mogelijk was. “Dat gaf ons perspectief, zo konden we rustig instappen. We zijn begonnen met weekendpleegzorg en al snel kwam er een jongen uit de omgeving af en toe langs.”

Een huis waar altijd plek is

Niet lang daarna volgden de eerste vaste plaatsingen. “Via vrienden kwam de vraag of wij plek hadden voor de twee oudere zusjes van een meisje dat bij hen verbleef.” En die ruimte hadden Eelco en Tonette. Vanaf dat moment werd pleegzorg steeds meer onderdeel van hun leven.

In de jaren daarna groeide hun gezin verder. In totaal verbleven er zeven kinderen bij Eelco en Tonette. Sommige van hen bleven tot ze volwassen waren, anderen gingen na een aantal jaar hun eigen weg. Wat begon als iets spannends, werd al snel vertrouwd. Er veranderde eigenlijk niet zo veel, maar hun gezin werd steeds een stukje groter.

Gewoon meedoen, vanaf het eerste moment

Als er een nieuw pleegkind binnenkomt, houden Eelco en Tonette het bewust eenvoudig. Geen grote veranderingen, maar juist herkenbaarheid.

“Het kind schuift gewoon aan tafel en we gaan verder met waar we mee bezig waren. Eten, een spelletje spelen… het gewone leven, alsof er niets is veranderd.” Dat zorgt voor rust. De kinderen krijgen de ruimte om op hun eigen tempo hun plek te vinden. En het mooie is dat je dat terugziet. Kleine stapjes, die soms ineens grote stappen blijken te zijn.

De kracht van kleine momenten

Wat pleegzorg voor hen zo bijzonder maakt, zit vaak in de kleine dingen. Een kind dat zich steeds iets meer op zijn gemak voelt. Een eerste lach. Of een ontwikkeling die ineens zichtbaar wordt. Zoals een meisje van tien maanden dat bij hen kwam en zich nauwelijks ontwikkelde, maar in korte tijd grote stappen zette. “Dat zijn momenten die blijven hangen."

Gewoon een gezin

Pleegzorg is volgens Eelco en Tonette geen perfecte wereld, maar dat hoeft ook niet. Het gaat om er zijn, om een plek bieden waar een kind zich veilig kan voelen. Juist dat maakt het waardevol.

“Over het algemeen zijn mensen in onze omgeving positief over pleegzorg”, vertellen ze. Omdat ze zien hoe het kan. Dat het eigenlijk heel normaal is: je bent gewoon een gezin.”

Misschien zit daar wel de kern. Dat het niet groots of ingewikkeld hoeft te zijn, maar juist heel gewoon kan voelen. Voor Eelco en Tonette begon het ooit met twijfel voor een deur. Nu is het iets dat simpelweg bij hun leven hoort.

Neem contact met ons op

Wil je meer weten of heb je een vraag naar aanleiding van het verhaal? Eelco en Tonette staan je graag te woord en helpen je verder. Neem contact op met pleegzorg@nijmegen.nl en wij koppelen je aan elkaar. 

Neem contact met ons op